ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ದೊಡ್ಡ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಭಾಷೆಗೆ ಅಂಕಗಳ ಬದಲಾಗಿ ಗ್ರೇಡ್ ನೀಡುವ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಅಂತಹ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಈ ನಿರ್ಧಾರವು ಶಿಕ್ಷಣದ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ, ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅನಗತ್ಯ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಂದು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಇದು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಇದೇ ವೇಳೆ ಈ ವಿಷಯವು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಗಮನಕ್ಕೂ ಹೋಯಿತು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಕುರಿತ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಈ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಾವು ಮೊದಲು ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುವುದೇ? ಅಥವಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದೇ? ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಎಂದರೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧನ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಮಗುವಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಬಾರದು. ಅಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಗ್ರೇಡ್ಗಳು ಎರಡೂ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ವಿಧಾನಗಳು ಮಾತ್ರ. ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವುದು.
ಅಂಕಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಪ್ರವೇಶ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಬೇಕೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಗ್ರೇಡ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಡುವೆ ಅತಿಯಾದ ಅಂಕಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಹರಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಯಾವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ, ಸಮಗ್ರ ಸಮಾಲೋಚನೆಯ ನಂತರ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ಯಶಸ್ಸು, ಅದರ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲೂ ಇದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡದೆ ಮಧ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆತಂಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀತಿ ರೂಪಿಸುವಾಗಲೂ, ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗಲೂ ಮತ್ತು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುವಾಗಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರಬೇಕು.
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರ ಹೆಸರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹರಿದಾಡಿದ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ಆಧರಿಸಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ವಜಾಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾದ ಹೇಳಿಕೆ ಸಚಿವರು ನೀಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ದಾಖಲಿಸಿ, ಅರ್ಜಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿತ ಮಾಹಿತಿಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ವಿಷಯದೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಂಶವೂ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಸಾಧನವಲ್ಲ, ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಗುರುತು ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗೌರವದ ಭಾಗ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿಂದಿ, ಕನ್ನಡ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಕುರಿತು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವುದು ಸಹಜ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಕನ್ನಡದ ಪರವಾಗಿ ಬಲವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಈ ಚರ್ಚೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾರ್ಕಿಕತೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಭಾವೋದ್ವೇಗದ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿರುವುದೂ ಕಂಡುಬಂತು.
ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹೆಮ್ಮೆ. ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ ಹುಟ್ಟುಹಾಕುವುದು ಶಿಕ್ಷಣದ ಉದ್ದೇಶವಾಗಬಾರದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬಹುದು. ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕೆಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವೇ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು.
ಈ ಚರ್ಚೆಯ ನಡುವೆ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಂತದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ನೀತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯುವ ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಅವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹಾಕಬಾರದು. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ. ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಅವರ ಜೀವನದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು.
ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಕಾರಣಗಳಿರಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರ ಸಲಹೆಯೊಂದಿಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಅಂಕಗಳಿರಲಿ ಅಥವಾ ಗ್ರೇಡ್ಗಳಿರಲಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು, ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಣವು ಅವರಿಗೆ ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಬೇಕು.
ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಚರ್ಚೆಯಾಯಿತು ಎಂಬುದರಿಂದ ಅಳೆಯಬಾರದು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದರು ಎಂಬುದರಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿಜವಾದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಅಂಕಗಳಲ್ಲ, ಗ್ರೇಡ್ಗಳಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಭವಿಷ್ಯ.